Peggy - Stoppen met roken dagboek

Heb vandaag een vrije dag genomen om me voor te bereiden op het stoppen. Ik wil het hele huis aan kant hebben zodat ik daar in ieder geval mijn rust in heb. Dus zodadelijk aan de slag om het in de Kerstsfeer om te toveren :-).

De reacties in mijn vorige blog hebben me goed gedaan, echt hartverwarmend. @Els, je zei dat je het dapper vond en er respect voor had, dankjewel daarvoor, had ik vergeten te zeggen. Zelf had ik me bezwaard gevoeld omdat ik het gepost had, en het voelde niet echt goed aan; maar van de andere kant ben ik ergens ook wel blij dat ik het kwijt ben omdat dit toch ook allemaal meespeelt in mijn stoppen met roken proces.

Nou, vanaf vanavond ga ik mezelf maar eens verwennen door me niet meer in vieze rookwolken te hullen.

Een voorval die oude wonden deden bloeden. Ben in de auto gestapt, heb huilend wat rondgereden. Het was toch al donker dus niemand kon me zien. Dacht natuurlijk meteen aan sigaretten maar ik vertikte het om ze te kopen. Dus ben het tankstation voorbij gereden zonder te stoppen. Vond dat best knap van mezelf in die situatie. Maar ik had het er wel moeilijk mee, en de tranen bleven stromen. Ik bedacht dat ik nu naar een vriend of vriendin toe zou moeten gaan, wou dat eigenlijk ook wel, maar kan dat dan niet….  En waarom niet… misschien vanwege als in dat nummer Because of you van Kelly Clarkson: “ I cannot cry because I know that's weakness in your eyes”… Als kind mocht ik niet huilen, anders kreeg ik nog meer slaag, werd ik uitgescholden, belachelijk gemaakt en vernederd. Dan leerde je dat wel af, of je trok je terug in een hoekje waar niemand je in tranen kon zien.

Dat zit er nog steeds in, ook al weet ik dat een ander mij al te graag wil steunen en troosten. Maar voor mij voelt dat dan “onnatuurlijk” of zoiets aan... Mijn ex vond dat erg, dat ik troosten niet toeliet, en me uit zijn armen losrukte en naar boven rende om alleen te kunnen huilen. Hij wilde er altijd zo graag voor me zijn, ook en juist op die momenten. Dat ik hem dan buitensloot maakte hem verdrietig zei hij. Dat snapte ik wel; maar ik had dan liever niemand om me heen, alleen mijn sigaretten. Stom, dat je een sigaret kunt verkiezen boven de warmte en troost van iemand die zielsveel van je houdt.

Ik denk aan toen ik een klein meisje was, als ik ’s nachts wakker werd van een nachtmerrie en ik me zo erg bang, verdrietig en helemaal alleen op de wereld voelde. Verlangend naar liefdevolle armen om me heen en lieve troostende woorden…. zoals ik mijn kinderen wèl suste en bij ons in bed nam als ze een nare droom hadden, of gewoon zomaar koesterde. In het donker van de nacht, bang, verdrietig en in haast ondraaglijke pijn omdat er bijna dagelijks tegen je werd gezegd dat je nergens voor deugde, een waardeloos kind was, een nagel aan haar doodskist, een blok aan haar been. Ik snapte het niet, wat deed ik verkeerd, ik was er alleen maar, en dat scheen het probleem te zijn. In het kinderlijk paniekgevoel ging ik op mijn bed staan en drukte mijn handjes en mezelf stilletjes huilend tegen de muur aan om maar iets van “bescherming” of houvast ofzo te voelen… Eigenlijk te erg, dat een klein kind zich zo gruwelijk eenzaam en verlaten kan voelen... Zou niet mogen.... Sigaretten…. daar begin je niet aan als je pas een jaar of 5, 6, 7 bent.

Later wel; helaas. En het lijkt wel alsof ik er niet vanaf kan komen. Alsof die verslaving diep verweven is met mij. En toch, als ik me goed en happy voel dan heb ik ze niet nodig. Als ik op stap ben ook niet; kan ik uren zonder, mijn vriendinnen roken en bieden me sigaretten aan maar dan hoef ik ze niet.  

Naar huis gereden. Dacht aan de sigaretten die ik in de meterput had gegooid, maar die wou ik er echt niet uithalen. Ben op zoek gegaan, in jaszakken, burolades, kastjes. Uiteindelijk vond ik een pakje in 1 van mijn tassen. Even getwijfeld, maar toch weer voor het roken gegaan.

Ik heb getwijfeld of ik dit zou posten. Vind het nogal persoonlijk allemaal. Maar ik denk dat die rookverslaving zo diep zit door die trauma’s ofzo ; ik weet het anders ook niet.

Op allerlei andere gebieden sta ik wel sterk. Alcohol hoef ik niet, 1 wijntje vind ik af en toe wel lekker, maar om er een gewoonte van te maken nee. Blowen heb ik vroeger wel es gedaan, maar heel weinig en taalde er ook niet naar. Andere drugs, nee moest er niet aan denken. Ik heb momenten dat ik me wel van de wereld af zou willen blowen of zuipen, maar heb geen zin in de kater daarna dus doe dat ook niet.

Ik heb mijn principes, normen en waarden. Leven, laten leven en meeleven. Ik kom voor mezelf (en een ander) op als dat nodig is. Maar als het op roken aankomt laat ik mezelf flink zitten…  

Ik heb bewondering voor iedereen die wèl van de peuken af kan blijven, des te meer als er sigaretten in huis zijn omdat hun partner nog rookt. En ik heb héél erg veel respect voor degenen hier die ondanks hun persoonlijk leed en ellende stoppen en gestopt blijven.                                                    

Was ik daarin ook maar zo sterk… Maar bij mij is het a very very thin line between niet roken/wel roken...

Toch wil ik zo gauw mogelijk weer een groene stip…. Maarja, dat wil ik al 20 jaar, als het niet langer is…….

Dag 1 zit er bijna op :-).

Zoals altijd bij het stoppen heb ik weer dat 'verdoofd' gevoel in mijn hoofd, maar dat voelt op zich niet echt vervelend aan nu.

Tot nou toe heb ik nog steeds een fijn gevoel door het gestopt zijn, maar dat heb ik meestal op de eerste dag. Dus vandaag was het niet moeilijk.

Dankjewel voor jullie reacties!!! Vind ik ook heel fijn. Helaas kan ik ze nu niet beantwoorden omdat mijn jongste dochter goed ziek op de bank ligt. Ze heeft een virus te pakken en ivm haar astma komt dat extra hard binnen; ademhalingsmoeilijkheden, koorts, hevig hoesten, pijn enzo. Dus ik ga de rest van de avond bij haar zitten; reageren doe ik later wel.

Liefs, en allemaal een fijne avond!

LEKKER FRIS DECEMBER IN!!! :-)

Gisterenavond een dik uur eerder gestopt omdat ik er helemaal klaar mee was!

De rest in het pakje heb ik niet weggegooid, maar symbolisch begraven haha: omwikkeld met zwarte tape, en………………….. in de meterput gegooid!

Ik heb dit gedaan als DE oplossing voor mijn dilemma van wèl of niet sigaretten in huis achterhouden en ik vond het tevens ook wel een leuke manier van een definitief afscheid.

Als ik geen sigaretten in huis heb ben ik bang voor een eventueel onrust- en paniekgevoel, maar als ik wèl sigaretten in huis heb dan weet ik dat die dingen blijven lonken totdat ik eraan toegeef. Maar sigaretten in huis geven me een gevoel van “rust”, dus dit keer wil ik ze wel in huis houden maar dan op een plaats waar ik niet bij kan! En dat is voor mij dus de meterput in de gang, een diep rechthoekig gat, afgedicht met een zware dikke plank met een mat eroverheen.

De enige plek in huis waar ik niet kom en niet poets, dus waar spinnewebben en spinnen te vinden zijn; dus voor mij een veilig idee hahaha: EN ik heb sigaretten in huis (wat me rust geeft) EN ik zal ze niet pakken want ik ga ECHT niet door de webben heen om naar het pakje op de bodem te gaan graaien. Liever geen 1 sigaret in de hand dan 1 zo’n griezel tegen mijn hand aan hihi. Ik vond dit de ideale oplossing haha, spinnen als 'bewakers' :-D.

Na de laatste sigaret alle rooksporen van mijn lichaam gescrubt en uit mijn haren gewassen, en daarna met een fijn en blij gevoel op de bank neergestreken. Wilde later hier bloggen maar er was geen internetverbinding. Soms kan ik dan zowat ontploffen en alles bij elkaar roepen en schelden (K*T UPC), maar nu bleef ik zelfs kalm, en dacht ‘dan morgen maar’.

Fris in bed gestapt, tussen de heerlijk geurende lakens in (vooraf bed ook verschoond als onderdeel van het stop-roken-ritueel).

Vanmorgen met een fijn gevoel opgestaan.

So far so good….. af en toe komt die trek naar boven, maar is zo weer weg, en ik blijf glimlachen, tot nu toe…. J         

Wéér was ik de mist in gegaan en had daardoor geen zin meer om me hier nog te laten zien :-S. Dus sorry dat ik weer weg was zonder iets te laten weten :-S. Bedankt nog voor jullie reacties, hartstikke lief.

Khad 5 dagen niet gerookt, voelde me lichamelijk al meteen een heel stuk beter, de bakstenen van mijn longen vielen er binnen de kortste tijd vanaf, een erg fijn gevoel. Meer lucht, meer conditie, en dat in slechts een paar dagen tijd!

Voelde me ook blij, en Els haar woorden: “Roken is geen optie meer” had ik in mijn hoofd.

Tot op de 5^e dag het moment kwam dat ik voelde dat de traansluizen vol opengedraaid zouden worden. Niet roken geeft me een fijn, trots, vrolijk en gezond gevoel, maar door het niet meer roken is het soms ook alsof een heleboel oud (jeugd)zeer naar buiten wil; die door het rookgordijn 35 jaar lang grotendeels verzacht, gedempt en verhuld werd. Daar zit ik dan op zo’n moment, tranen prikken in mijn ogen. Roken is geen optie denk ik, maar die enge stortvloed wil ik ook niet, en dan lijkt roken juist de enige optie om dat tegen te houden. Dus binnen no-time sta ik in de frietzaak met een pakje sigaretten in mijn hand… Een paar trekken, en de hele shitzooi ebt weg. Nouja, dan is er die shitzooi weer van ”verdomme loser, toch weer een sigaret!” maar dat is op zo’n moment beter te hendelen, al weet ik wat de destructieve gevolgen daarvan zijn :-S.

Ik weet niet goed hoe ik met zulke momenten om moet gaan… Kheb vrienden en vriendinnen genoeg die erop aandringen om ze dan te bellen, maar op zulke momenten wil ik gewoon all by myself zijn; maar daar moet ik mezelf voortaan maar uit zien te halen!

Omdat ik weet dat het me goed doet wil ik weer stoppen. Morgenavond hoop ik voor eens en voor altijd van achter dat rookgordijn vandaan te komen. Heb daar zin in, maar zie op tegen een eventuele tsunami van gevoelens en tranen :-( en ben bang dat ik me dan toch weer ga verstoppen achter dat gordijn. Nee nee nee, niet meer!!! Straks maar uit voorzorg alvast een berg papieren zakdoekjes inslaan :-s ;-).

Leuk om net voor 1 december te stoppen: een adventskalender in huis dus vanaf 1 december mag ik óók iedere dag als n kind zo blij kijken wat voor leuk chocolaatje achter het venstertje zit haha :-).

Oók leuk: Saaaaaaarah you’re back!!! Hahaha, makes me feel good too!!!!! :-) :-) :-)